Winterwandelen (2)

Dinsdagmorgen geen zon op ‘onze’ bergtop. Wolken en grijs … Belgisch weer. Er was regen voorspeld, maar toen ik na het ontbijt op de weerapp keek zou de regen pas in de namiddag vallen. Konden we nog mooi een wandeling maken.

Deze wandeling ging langs het schiereiland op de Walchensee. Een vrij vlakke wandeling met een pittige klim op het einde. Het was zes graden toen we vertrokken, niks te warm. Dus had ik een dunne trui en mijn dikke jas aan. Dom, dommer, domst! Eens ik goed en wel in beweging was, werd het al heel snel te warm met de dikke parka.

Hoewel het een min of meer vlakke wandeling was, was het wel eentje met hindernissen. Op een gegeven moment werd de wandelweg een smal wegeltje langs de oever van het meer, niet onderhouden, bezaaid met losse takken en duizenden boomwortels. Ik sta al niet meer te vast op mijn benen en heb ongelooflijk veel schrik om te vallen. Heel voorzichtig zijn dus, en regelmatig eens stoppen voor de mooie uitzichten en de vele wilde bloemen. De steile klim op het einde had voor mij niet gehoeven. Ik wist het op voorhand, dus niet zeuren Myriam. Toch weer goed voor bijna zeven kilometer!

We zaten nog maar net terug in de auto toen het licht begon te druppelen. Gauw een restaurant gezocht want het was al na één uur en warm eten kan maar tot twee uur.

En toen was onze pijp uit. Vooral de mijne dan. Er werd meer regen voorspeld voor ’s avonds en we besloten om niet buiten de deur te gaan eten. We kochten een stokbrood bij de bakker, wat kaas, fruit en een fles wijn in de supermarkt en maakten het gezellig op onze kamer.

Winterwandelen (1)

Net zoals vorig jaar om deze tijd vertrokken we zaterdag opnieuw naar Beieren. Deze keer een andere regio: Mittenwald in het Karwendelgebergte. Wij zijn slow travelers en maakten een tussenstop in Stuttgart waar we in de late namiddag aankwamen na talloze Baustellen, een grote Umleitung en Stau. Die omleiding was trouwens geen straf. We hebben een mooi stuk van de Hunsrück gereden.  De lucht was blauw, de zon scheen en de forsythia bloeide uitbundig, net zoals diverse bloesems.

Van winter was er in Stuttgart absoluut geen sprake. Toen we ’s avonds de stad in trokken om te eten was het nog zeventien graden en zaten de terrasjes overvol.

Ook in Mittenwald, waar we zondag in de vroege namiddag aankwamen, leek de winter ver weg. Een heel verschil met onze vakantie van vorig jaar. Wel jammer, eerlijk gezegd, ik had gehoopt op nog eens een sprookjesachtige witte wereld.

We waren snel ingecheckt in het geboekte Gästehaus en nadat we ons geïnstalleerd hadden in onze kamer met, vanop ons balkon, prachtig zicht op het besneeuwde Karwendelmassief, maakten we al een eerste – zeer winderige – wandeling in het dorp.

We zochten en vonden een restaurant waar we heerlijk dineerden en brachten de rest van de avond door op onze kamer met de laatste aflevering van Kamp Waes en de eerste van Juliet. Hoera voor Chromecast!

Mittenwald zit geprangd tussen verschillende bergen en maandag werden we wakker met blauwe lucht en de zon die op de Kranzberg scheen. Er zijn slechtere uitzichten om wakker mee te worden.

Na een lekker ontbijt en nog even lummelen op de kamer trokken we onze wandelschoenen aan en reden we naar Grainau waar we een rondje Eibsee zouden wandelen. De Eibsee ligt aan de voet van de Zugspitze. Alleen al de rit er naartoe was de verplaatsing waard.

We begonnen, zoals gewoonlijk, met koffie op het terras van het Eibsee Pavillon. Heerlijk zitten daar in het zonnetje. Voor vertrek had ik nog even getwijfeld: doe ik mijn dikke jas aan of mijn dunnere? Gelukkig had ik voor de dunnere jas gekozen en al na een half uur wandelen (klimmen en dalen, pfff) ging de jas in de rugzak. Hoewel ik weer flink gevloekt heb, heb ik toch ook heel hard genoten van de wandeling. Wat was het daar mooi! Het meer in al zijn glorie, soms groen gekleurd, dan weer blauw. En altijd de besneeuwde bergtoppen in de buurt en vergezeld van zon en blauwe lucht.

Acht en een halve kilometer was het rondje. Voor een eerste wandeling vond ik dat al heel flink van mezelf.

Na de lunch in het Eibsee Pavillon – alweer op het terras in de zon – zijn we nog even gestopt in Garmisch-Partenkirchen en hebben we daar nog een klein rondje gelopen in de stad.

En dan terug naar ons Gästehaus. Ondertussen zaten de bergtoppen volledig in de wolken … benieuwd wat voor weer we de volgende dagen gaan krijgen.

~~ wordt vervolgd ~~