Noord-Nederland

Terwijl Manlief in de sauna zit begin ik aan mijn verslag over onze vierdaagse uitstap naar Noord-Holland.

We vertrokken zaterdag met regen maar eens goed en wel de grens voorbij werd het droog. De rit ging naar Akersloot waar ik een 3=2 had geboekt bij Van der Valk.

Vlot ingecheckt, geluncht, fietsen van de drager, DRAGER IN DE KOFFERBAK, en weg waren wij voor een rondje rond het Alkmaardermeer. Veel groen, veel water maar weinig zicht op het meer, twee pontjes, heel veel ganzen, reigers, koeien, schapen, maar helaas weinig terrasjes. We waren al bijna terug ‘thuis’ toen het eerste terras opdoemde: Brasserie Lekker aan de Haven in Uitgeest. Daar hebben we heerlijk in de zon iets gedronken.

Toen we terug op de kamer kwamen viel mijn oog op een mooie kaart met een handgeschreven felicitatie voor mijn verjaardag vanwege de receptiemedewerkers. Heel attent.

’s Avonds zijn we naar Alkmaar gereden, hebben er een korte wandeling gemaakt door de gezellige binnenstad en lekker gegeten bij Fnidsen.

Foto’s Alkmaardermeer

Zondag was het grijs. We zijn lang aan de ontbijttafel blijven zitten. Nu las ik op een of andere review site dat bepaalde gasten het ontbijt niet uitgebreid genoeg vonden. En dat begrijp ik niet want er is niks wat ik zou kunnen bedenken wat er niet was. Enfin, zeurpieten heb je altijd.

We reden met de auto naar Alkmaar en bezochten de Hortus. Af en toe vielen er een paar spetters, maar niet genoeg om de paraplu te pakken. We genoten van de vele mooie bloemen en struiken in de tuin. Vooral de prairietuin sprong in het oog.

Foto’s Hortus Alkmaar

Daarna naar het gezellige Bergen waar er een kunstmarkt was rondom de Ruine Kerk. Kunstvoorwerpen uit glas, zilveren en kunststof juweeltjes, handgemaakte hoeden, schilderijen,… alles wat je kan bedenken bij arts & crafts. Ik heb mij kunnen bedwingen en niks gekocht.

In Bergen aan Zee bezochten we het Zee Aquarium. Aan 16.50 euro pp best wel aan de prijs, dus even de  Social Deal app (Tripper in Nederland) geopend en tickets gekocht voor 11.50 euro pp. Het aquarium was klein maar fijn.

Foto’s Zee Aquarium Bergen aan Zee

De rest van de middag brachten we door in onze luxe kamer: Manlief voor de TV, ik mijn verslag aanvullen en een nieuw boek uitkiezen op mijn e-reader.

’s Avonds hebben we heerlijk aan shared dining gedaan bij Roberto in Alkmaar.

Al bij al, ondanks het mindere weer, een fijne dag.

Maandag was het helaas opnieuw grijs toen we opstonden, maar het was niet koud.

Na het ontbijt sprongen we de fiets op voor een ritje naar Egmond aan Zee. Nadat we Castricum voorbij waren reden we door het mooie Noordhollands Duinreservaat.

Na een cappuccino in een strandtent – met de voeten in het zand – liepen we even door de winkelstraat. Veel was er niet te zien in Egmond aan Zee. We hebben er nog geluncht – ondertussen was de zon gaan schijnen- en zijn daarna via Heiloo terug naar Akersloot gereden. In totaal 43 km. Ik was niet echt moe maar mijn achterwerk deed toch weer zo’n pijn. Ondanks het nieuwe fietszadel en de nieuwe fietsonderbtoek. Ik vrees dat ik ermee zal moeten leren leven.

Nog een uurtje op het terras gezeten bij Van der Valk en toen was het alweer tijd om op de fiets te stappen voor een eenvoudig diner bij Lekker aan de Haven.

Dinsdag scheen de zon al volop toen we de gordijnen openden. Na het ontbijt uitgecheckt, fietsen op de auto en naar Reeuwijk gereden voor een ritje rond en door de Reeuwijkse Plassen.

Wat is het mooi in het Groene Hart van Nederland! En zo rustig. Een groot stuk van de route rijd je op fietspaden met water aan weerszijden. Dan zie je ook goed hoe bijzonder de mensen daar wonen: eigenlijk op een eiland. Aan de voorzijde van de huizen een brede sloot vol met mooie waterplanten, bootje op de oever, en aan de achterzijde de uitgestrekte plassen.

Voor een terrasje en wat te eten moesten we wachten tot in Gouda. Daar wilden we het stadhuis bezoeken maar dat is wegens renovatie tot een eind in 2026 gesloten. Maar ook van de buitenkant ziet het er mooi uit. Het staat ook heel centraal in het midden van de Markt.

Dit was by far de mooiste rit die we in lange tijd gereden hebben. Een fijn cadeau op mijn verjaardag.

Na 34 kilometer waren we terug bij de auto en was mijn pijp uit. Onderweg naar huis heb ik weer wat zitten knikkebollen. Gelukkig heb ik een goede chauffeur.

En zo kwam er een einde aan vier mooie dagen.

De Vanenburg

Dinsdagavond 23 juli … het weerbericht voor de volgende twee dagen zag er goed uit … de app van Van der Valk geopend met de bedoeling een nachtje te boeken in Harderwijk. Vorige week was het vanwege covid niet doorgegaan en als ik iets in mijn hoofd heb …

Tot ik de prijzen zag! Dat ging hem niet worden.

Op zoek dan maar naar iets anders, niet te ver uit de buurt want ik had een fietstocht uitgestippeld aan de Oostvaardersplassen en eentje bij Harderwijk/Ermelo/Zeewolde.

Op booking.com zoekt het wat moeilijk als je niet een specifieke plaats ingeeft, dus had ik ‘hotels’ gezocht op google maps in de grote omgeving van Harderwijk. En daar viel plots mijn oog op Kasteel De Vanenburg in Putten, met een score van 4.6* tegen een zeer aanvaardbare prijs (als in: de helft van VdV). De Comfort Plus kamer was snel geboekt.

Woensdagmorgen zaten we al om half negen in de auto want als je maar twee dagen hebt, dan móet alles er worden uitgehaald. Kwart over tien haalden we de fietsen van de auto op het TOP (*) parkeerterrein in Lelystad.
(*) Toeristisch Overstap Punt.

We fietsten ons toertje van 50 kilometer langs de Oostvaardersplassen … beetje saai. Weliswaar een schitterend gebied met duizenden vogels, maar alleen te zien voor wandelaars. Fietsen doe je rond de plassen en niet er midden in zoals bv. in de Biesbosch. Was wel een beetje een tegenvaller, maar we hadden het mooie weer mee en we hebben heerlijk geluncht aan het water in Lelystad haven.

Late namiddag ingecheckt in het Kasteel. Wow, wat een prachtig landgoed. Echt zoals een kasteeldomein eruit moet zien. Het kasteel staat middenin een enorm park met hoge oude bomen, een rozentuin, veel hortensia’s, een fontein, … Het geheel ademt geschiedenis. Die kan je hier lezen als je wil.
De receptie bevindt zich in het kasteel zelf, net zoals het fine dining restaurant, de ontbijtruimte en de feeest-/vergaderzalen. We werden heel hartelijk ontvangen, voelden ons heel welkom. De jongedame gaf ons ook nog een plattegrond mee want de kamers liggen allemaal in ‘hofjes’ verspreid over het landgoed. Wij hadden kamer 6 in het Van Hessenhof.

De kamer was niet het formaat ‘balzaal’ dat we gewend zijn van bij Van der Valk maar voor een kort verblijf meer dan voldoende, heel compleet uitgerust met een heerlijk bed, een grote douche en met tal van kleine details: een welkomstkaartje, Rituals producten, wat lekkere snoepjes, Hesselink koffiecupjes, … Dit level van service kunnen wij wel appreciëren. En rustig, heel rustig.

We kozen ervoor om buitenshuis te dineren. Het was mooi weer en mijn oog was gevallen op Brasserie de Wieken in Bunschoten. Heel fijne locatie aan de Stadsgracht met zicht op de weilanden. Prachtig terras op het water, fijne bediening, lekker gegeten voor weinig geld.

Na het heerlijke en overvloedige ontbijt zijn we uitgecheckt en naar Harderwijk gereden voor onze tweede fietstocht. Een mooie rit langs Harderwijk (had ik graag bezocht maar je mag niet fietsen in de stad, we moeten nog eens terug), de Knardijk met water aan beide kanten, naar Zeewolde waar we geluncht hebben en nadien met de veerboot naar Horst, door naar Ermelo en terug naar onze parkeerplaats in Harderwijk. Een heel mooie afwisselende fietstocht langs het water, door dorpjes en in de prachtige natuur van de Noord-Veluwe. Het was de hele dag grijs, maar niet koud en dus prachtig fietsweer voor ons ritje van 42 kilometer.

Het was kort maar goed.

Roompot Beach Resort Nieuwvliet-Bad

 Zondag is Manlief zeventig geworden. Het klinkt in mijn oren heel oud, maar hij zit er totaal niet mee. Dit terzijde.

Ik had voor een verrassing gezorgd: een weekend weg met ons gezin. Hij wist er helemaal niets van. Ook Kleinzoon had ons geheimpje niet verklapt.

Mijn droomscenario was om vrijdagmorgen de koffer te pakken en in de auto te zetten terwijl hij was gaan fietsen/wandelen/zwemmen, ’s middags een ritje met de auto te maken en het ‘geheim’ pas te onthullen als we op de plaats van bestemming zouden zijn.

Dat is maar ten dele gelukt. Om half negen kondigde hij aan dat hij ging wandelen. Er was ’s nachts weer verse sneeuw gevallen … ideaal om wat mooie foto’s te maken. Terwijl hij weg was maakte ik onze koffer. En toen ik hem vroeg om een ritje naar zee te maken – het was mooi zonnig weer – zat ik vast, want hoe verklaar ik om één uur ’s middags dat de rolluiken naar beneden moeten? Dat doen we nooit als we een halve dag van huis gaan. Ik moest hem dus wel zeggen dat we ’s avonds niet naar huis zouden komen.

De rit ging naar Nieuwvliet-Bad en toen we het Roompot Beach Resort binnen reden en ik de code van onze “villa” intikte, was het hem wel duidelijk dat we daar een weekend zouden blijven. Toen ik hem vertelde dat ook onze kinderen onderweg waren, kon zijn ons weekend al niet meer stuk.

Hoewel …

Ons enthousiasme over de geboekte “luxe villa” op het Roompot park bekoelde letterlijk en figuurlijk al heel snel toen we in de woonkamer binnenkwamen waar het ijs- en ijskoud was. De thermostaat wees 8 (acht) graden aan. Oh, wat voelden we ons welkom.

Goed, even de thermostaat wat hoger zetten en dan zal het wel snel warm zijn.

Dachten we, maar er gebeurde niks. Het huisje had al een tijd leeggestaan terwijl het ’s nachts al een week de stenen uit de grond vroor.

Ik op hoge poten naar het servicepunt en de situatie uitgelegd. Krijg ik als antwoord: “u moet de thermostaat hoger zetten en dan gaat het opwarmen, maar dat gaat niet per direct … het warmt per uur één graad op“.

Pardon?????

Na anderhalf uur was het negen graden in huis. Ik dacht, als dat hier zo verder gaat, dan gaan onze kinderen rechtstreeks terug naar huis want schoondochter is een ongelooflijke koukleum. Ik moet zeggen, negen graden was zelfs voor Manlief te koud en die kan heel goed tegen de kou.

Ik dus opnieuw naar het servicepunt. Er zou iemand komen om even te kijken en om een elektrisch kacheltje te brengen. (Dat je een zgn. “luxe villa” moet warm krijgen met een elektrisch kacheltje … te gek voor woorden!).

Na enige tijd kwam er een mannetje. Die tikte eens tegen de thermostaat en zei “it will be nice and warm within a few hours“. Op hoop van zege …

Aha, daar waren onze kinderen. Ik zei al meteen dat het niet warm was in het huisje (want van een “luxe villa” was geen sprake, op de vier TV’s – op elke slaapkamer één en een in de woonkamer – en de infraroodsauna na). Toen we om acht uur aan tafel gingen was het 13 graden. Eten met een dikke jas aan behoort niet tot onze favoriete tafelgeneugtes.

Zoonlief is dan eens gaan kijken naar de ketel zelf en toen bleek dat er iets met een retourleiding (??) niet in orde was en dat daarom de ketel altijd in storing ging. Elk half uur gaan kijken of het ding nog draaide bezorgde ons niet de gezellige avond die we in gedachten hadden.

Enfin, toen we rond middernacht naar bed gingen was het in de woonkamer 17 graden (jeuj!), in de slaapkamers en badkamer boven was het om te ontploffen en in onze slaap- en badkamer beneden was het ijskoud. Gelukkig waren we nog net voor sluiting van het servicepunt extra dekbedden gaan vragen.

Gaan slapen als je zelf tot op het bot koud bent bezorgt je niet echt een goede nachtrust. Ondanks twee slaaptabletten en twee dekbedden werd het een lange koude nacht.

De volgende morgen wil Manlief zich gaan douchen. In onze badkamer was dat niet te doen. Het bleef er ijskoud. Dan maar naar de badkamer boven waar er nog drie mensen waren die wilden douchen. Gelukkig was het daar wel warm.

In de woonkamer bleef het met 17 graden veel te koud. Dus ging Zoonlief nog maar eens naar het servicepunt om uit te leggen dat er met die verwarming wel degelijk iets mis was. Er zou een externe verwarmingsmonteur komen maar daar gingen wij niet op wachten.

Dikke truien en jassen aan, handschoenen, een muts en wandelschoenen … we gingen een strandwandeling maken. Ook de schoppen moesten mee want als Kleinzoon zand ziet, dan moet er geschopt worden. Een schop voor hem, en een schop voor opa.

Het strand in Nieuwvliet-Bad is heel erg breed en om er te geraken moet je een stukje door het natuurgebied “Verdronken Zwarte Polder”. Vanuit het bungalowpark is er een lange houten brug gelegd die je tot op het strand brengt. Daar was het al dolle pret want aan de duinovergang was de loopbrug nog flink be-ijst en moest er natuurlijk gegleden worden.

Het was koud. Man man, wat was het koud! Min vijf, gevoelstemperatuur min acht!

En toch moest en zou er een dam gebouwd worden! Gelukkig begon de zon te schijnen en, hoewel het winter is, voelde dat toch best wel aangenaam.

Na de wandeling terug naar het huisje.

De chauffageman was blijkbaar geweest want het was een heerlijke 22 graden binnen. Wat een zaligheid!

Omdat mijn drie jongens dol zijn op water had ik gekozen voor een park met een binnenzwembad (*). Daar hebben ze zich de rest van de middag vermaakt.

Terug in het huisje was het in de woonkamer nog steeds aangenaam warm. In de slaapkamers en de badkamer daarentegen was het opnieuw heel koud. Gelukkig niet meer zo koud als de eerste dag, maar toch.

’s Nachts werden we gewekt door de blafhoest van Kleinzoon. Een aanval van pseudo kroep, dat kon er ook nog wel bij.

Zondagochtend zongen we met zijn allen met “happy birthday” opa uit bed. Hij werd verwend met leuke cadeaus. De avond voordien waren we al lekker uit eten geweest bij De 5 Weeghen in Nieuwvliet.

Helaas waren de problemen met de verwarming nog niet voorbij. De badkamer beneden kon opnieuw niet gebruikt worden, en ook boven was het aan de heel frisse kant om te douchen. Het leek wel of alle warmte naar de woonkamer ging. Enfin, we hebben er verder niet meer over gezeurd maar het zette wel een domper op wat een gezellig weekend moest worden. We besloten dan ook om reeds op zondagavond, samen met onze kinderen, het huisje te verlaten. Geen zin meer in nog eens een koude douche op maandagochtend.

We hebben gelukkig nog wel een leuke zondag gehad. ’s Morgens opnieuw een flinke strandwandeling gemaakt. Zonder zon deze keer en met een ijzige wind, maar dat mocht de pret niet drukken. Kleinzoon raapte een hele zak met schelpen bij elkaar.

’s Middags hebben we geluncht bij Dok 14, een strandtent midden op het brede strand. Gelukkig had ik gereserveerd want het was er stikdruk.

De rest van de namiddag wat spelletjes gespeeld in het huisje, opgeruimd, ingepakt en uitgecheckt.

Toch een weekend in mineur.

(*) Het was trouwens onze allereerste keer op zo’n bungalowpark … en meteen ook de laatste keer. Niet alleen door de problemen met de verwarming, het is gewoon niet ons ding en véél te duur voor wat het is. Zelfs in het laagseizoen. Het huisje waar wij verbleven is nog maar een paar jaar oud maar je merkt aan alles dat het uitsluitend voor de verhuur gebouwd werd. Goedkope materialen, deuren die nu al niet goed meer sluiten, armzalig keukengerief, toiletten die niet echt proper waren, … Zo jammer dat je als eigenaar daar je goede geld in investeert. Een oude schoolvriendin heeft een huisje op dit park, maar het beheer en de verhuur verloopt volledig door Roompot. Je weet dus niet wie er in jouw huisje komt.

Tot zover.

Ik had een klacht ingediend over het verwarmingsprobleem en dinsdag belde er al iemand van de kwaliteitsdienst. Veel verontschuldigingen en si en la, en het management was het er over eens dat men ons een andere woning had moeten geven. Tja, daar zijn we nu vet mee. Achteraf praten is altijd gemakkelijk!
Enfin, de dame stelde ons een compensatie voor: een korting van 75 euro op een volgend verblijf (neen, dankjewel, geen Roompot meer voor ons) of een horecacheque (waar we niks mee kunnen want die is alleen te gebruiken in combinatie met een boeking).

Dankjewel Roompot voor deze genereuze compensatie.

Zuid-Limburg

Neen, geen overdosis drugs of andere genotsmiddelen.

Wel een overdosis street art. Op zaterdag de muurschilderingen in Oostende ; op zondag deden we het nog eens over in Heerlen.

Heerlen noemt zichzelf de mural hoofdstad van Nederland. Sinds 2013 beschilderen kunstenaars van over de hele wereld kale muren in Heerlen. Het moet gezegd dat er prachtige werken tussen zitten. Eigenlijk de mooiste murals die we tot nog toe gezien hebben, niet alleen op muren maar ook op elektriciteitskasten en dergelijke. En toch … op een gegeven moment was ik oververzadigd.

We deden de route met de fiets, maar het was niet altijd even gemakkelijk navigeren met de Heerlen Totaal app.

Ook hier weer een teaser, het plog volgt later.

Maandag hebben we vanuit onze B&B heerlijk gefietst. Het landschap in Zuid-Limburg is prachtig, wel met heel veel stijgen en gelukkig ook dalen. De route bood ons mooie vergezichten, diverse kastelen, en ook wijngaarden waar plukkers aan het werk waren. Daar kwamen we onder andere in gesprek met Kirsten Abels, die vorige week werd uitgeroepen tot Wijnvrouw van het jaar 2023. Zij verbouwt chardonnay en pinot noir en ze plukken met de hand en halen ter plekke de slechte druiven uit de trossen. Wat een monnikenwerk!

Het was erg warm. Op die manier werd het een zeer pittig rondje van 64 kilometer. Ik was kapot! Het was wel alvast een goede training voor de fietsvakantie van volgende zomer …