dinsdag 6 juli 2021

Mini vakantie 2

Drie dagen waren we op mini vakantie in Nederland. Het was kort, maar goed. Tegenwoordig zijn we snel content! Het hotel was prima, en zelfs het weer viel mee.

We waren al vroeg in Veenendaal en konden ook gelijk onze kamer in gebruik nemen. We hebben eerst nog koffie gedronken en zijn daarna direct de fiets op gesprongen voor een ritje Gelderse Vallei (beetje saaie tocht, achteraf beschouwd).

De eerste tien kilometer was het op enkele spetters na droog, daarna begon het te miezeren en toen we ongeveer op de helft van onze tocht waren begon het echt goed te regenen. Natuurlijk op een moment dat er in heinde en verre niets te zien was waar we even binnen konden gaan. Schuilen onder een boom was ook geen optie gezien de talloze rood-witte banden 'processierupsen'.

Wat doet een mens dan? K-Way aantrekken, eens reclameren en moedig doortrappen tot aan het eerste het beste café-restaurant. Na de late lunch scheen warempel de zon en werd het warm genoeg om regenjas en trui in de fietstas te stoppen.

Manlief is na 'thuiskomst' - 45 km gefietst - nog even in de wellness geweest terwijl ik aan mijn verslagje begon. En terwijl hij 's avonds naar de match België-Italië keek genoot ik van de voorbij glijdende roze wolkjes.

Dag twee was de lucht blauw en scheen de zon volop toen we de gordijnen opentrokken. Na een copieus ontbijt (hij dan toch) zijn we opnieuw op de fiets gestapt voor een fietstocht over de Utrechtse Heuvelrug. Zó schoon! En zó rustig. We zijn nauwelijks andere fietsers tegengekomen.

Het was een pittige rit, ofwel vals plat ofwel van die trage lange klimmetjes gevolgd door lange afdalingen. Heerlijk! Waar we gisteren vooral door agrarisch gebied fietsten, was deze tocht bijna geheel door de bossen en een stukje heide. Fijn, want het was best warm. De hele rit werden we begeleid door vogelgezang. In de loop van de namiddag verdween de zon, maar we zijn wel droog 'thuis' geraakt na een tocht van 64 km. Pat on the back for myself.

's Avonds hebben we voortreffelijk gegeten bij Vendel. Een absolute aanrader als je in de buurt bent. Een lekkere afsluiting van een fijne dag.

Zondag was niet duidelijk of nu grijs, blauw of wit de overhand had en we wisten niet goed wat te doen: ofwel - zoals gepland - fietsen op de Hoge Veluwe/Veluwezoom of een stadswandeling in Utrecht. De natuur heeft het, zoals meestal, gewonnen.

Uitgecheckt uit het hotel en op naar Otterlo waar we onze tocht startten.

Wie denkt dat Nederland vlak is??? Think twice!!! Gisteren hadden we al een voorproefje van kleine klimmetjes, vandaag waren de klimmetjes veelvuldiger en vele malen steiler. En de afdalingen veel minder. In mijn hoofd althans want what goes up, must come down. Dat zal hier ook wel zo geweest zijn.

Maar wat was het weer een mooie fietstocht. En opnieuw zo rustig. Qua landschap leek het op de Utrechtse Heuvelrug en ook hier weer door bos en heide en langs mooie landgoederen. Deze keer zagen we ook vee tussen de talloze veeroosters. Schotse Hooglanders, meer bepaald, die ons de weg versperden. Ik ben geen fan van koeien in 'het wild', al was het wel mooi om te zien.
We klokten af op 62 kilometer.

Wat hebben we genoten van onze drie dagen vrijheid. De ontspanning, de andere omgeving, en geen mondmasker te zien. Het leek weer even 'back to normal'. Het is onze bedoeling dat over enkele weken nog eens te herhalen.


Vogelgezang op de Utrechtse Heuvelrug (filmpje van echtgenoot)

dinsdag 1 juni 2021

Weekendje "bij de elite"

De titel van dit logje heb ik gepikt van bentenge. 't Is te zeggen, van een reactie die hij schreef op een foto van Auberge du Pêcheur op Instagram: 'bij de elite, dat lukt wel denk ik'.

Laat mij u heel snel uit de droom helpen! Zonder enige twijfel is de locatie subliem, zo mooi in een bocht aan de Leie, maar ik was echt teleurgesteld in de kamer.

We hadden een 'Kasteelweekend'-bongobon en aangezien we al langer eens wilden gaan fietsen aan de Leie en Auberge du Pêcheur in Deurle/Latem tussen de kasteelweekend adressen stond was de keuze snel gemaakt.

Een bongo hotelbon is nogal vaak een vergiftigd geschenk. Meestal zijn ze alleen geldig in het laagseizoen en niet tijdens het weekend. Vaak krijg je ook een minderwaardige kamer. Het was bij Auberge du Pêcheur niet anders. We zijn heel vriendelijk ontvangen, maar onze kamer (de comfort kamer) was absoluut zijn geld niet waard. Ze bevond zich in een dépendance (Latem House) tegenover het hoofdgebouw en ze was piepklein maar gelukkig wel proper. Totaal niet wat je op de foto's op de website ziet. Er was ook nogal wat achterstallig onderhoud in de badkamer. De douchedeur sloot niet, de douchekop viel altijd terug naar beneden en de kranen lekten. Zou niet mogen voor een kamer waar voor een overnachting op 30 mei op de website 170 euro voor gevraagd werd (kamer + ontbijt).

Toen we uitcheckten werd me gevraagd of we een goed verblijf hadden gehad en of alles in orde was. Ik ga dan niet onnozel doen en zeggen dat het ok was terwijl het dat niet was. Ik ben ook zo frank geweest om te vragen of ze deze kamer ook aan 'normaal betalende' gasten verhuren en daarop werd bevestigend geantwoord. Ik zou het er zelf nooit aan geven!

Enfin, een gegeven paard ...
Gelukkig kregen we op maandagmorgen wel een heerlijk ontbijt, geserveerd in de orangerie met zicht op de Leie.

Auberge du Pêcheur

Ondanks de tegenvallende kamer hebben we toch een fijne tweedaagse gehad. We hadden onze fietsen mee (uiteraard, zou ik zeggen) en we hebben zalig gefietst.

Zondag hebben we de route 'Bergeend' gefietst. Op het gemakje 62 kilometer getrapt langs rustige wegen, over jaagpaden langs de Schelde, door mooi natuurgebied en een stukje door de stad Gent. Het was prachtig weer en we hebben ervan genoten. Het was ook nog een brokje nostalgie voor Manlief toen we de Watersportbaan naderden want hij heeft daar in zijn jeugd op redelijk hoog niveau wedstrijden geroeid.

'Bergeend'

's Avonds hebben we voortreffelijk gegeten bij d'Ouwe Hoeve in Deurle. Gemoedelijk, gezellig, lekker, ... Meer moet dat niet zijn.

D'Ouwe Hoeve

Maandag hebben we de 'Leiestreekroute' gefietst in een iets aangepaste versie, vertrekkend vanaf het hotel. Het begin van de route was mooi: via de Latemse villa's en de golf door de mooie natuur met be-boterbloem-de weiden en kikkerpoelen naar het veer in Afsnee en zo richting ... Gent! Oops, blijkbaar de verkeerde route op de GPS gezet. We zijn dan toch nog tot in Deinze geraakt maar het was op zich een vrij saaie route, door woongebied en langs een spoorlijn. Van Deinze terug naar Latem was dan weer wel een heel mooi stuk. We tikten af op 67 kilometer.

'Leiestreekroute'

Ik weet nu wel zeker dat ik mij een nieuwe fiets ga aanschaffen want mijn batterij kan niet veel meer aan dan 60 kilometer, en dan heb ik nog een heel stuk op de eco stand gefietst. En de laatste 4 kilometer op eigen kracht.

dinsdag 27 april 2021

Een week aan zee

Vorige week zijn we er even tussenuit geknepen. We verbleven een week in een heerlijk appartement in Oostduinkerke-Koksijde. De eerste keer trouwens dat we iets huurden via Airbnb.

We gingen vroeger met thuis wel eens op gezinsvakantie naar Koksijde (in Reigersnest) en ik herinnerde het me als een heel aangename badplaats, midden tussen de hoge duinen.
We gaan niet zo vaak naar de Belgische kust maar omdat Nederland nu geen optie was, hadden we geen andere keuze, en het was eens iets anders dan Knokke of De Haan.


Op twee halve dagen mist na hadden we prachtig zonnig weer, maar ook wel een harde noordoostenwind waar we tijdens onze fietstochten tegen moesten opboksen. En warm was het ook al niet, met gemiddeld een graad of twaalf (gevoelstemperatuur een pak lager!). Maar ik klaag niet. De zonnige namiddagen op ons zuidgericht terras én de andere omgeving hebben toch wel deugd gedaan.

Helaas was het echte vakantiegevoel wel helemaal zoek. Ten eerste moest je in alle kustplaatsen een mondmasker dragen op de dijk en in de winkelstraten. Eerlijk gezegd hebben we ons daar niet altijd aan gehouden. Beetje belachelijk als er geen andere fietsers of wandelaars in de buurt zijn. Het was namelijk extreem rustig aan zee en na een week hadden we het ook wel gezien daar. Van mij mag er een beetje meer ambiance zijn.

Ten tweede was er nu natuurlijk niets open. Dat wisten we, maar vakantie ... dat is voor ons toch synoniem met terrasjes doen en lekker uit eten gaan. Daarom hadden we ook voor de kust gekozen. Uit ervaring weet ik dat er aan de kust talloze mogelijkheden zijn om lekkere maaltijden af te halen bij traiteurs en restaurants. Want koken op vakantie? Daar begin ik niet aan.
En we hebben ook lekker gegeten! Maar wel in ons eigen appartement en dat vinden wij niet gezellig. Dat gaan we dus ook niet meer doen. We wachten wel tot alles terug open is voor we nog eens een paar dagen weg gaan.

We hebben wel fijn gefietst, want dat was de bedoeling van deze vakantieweek. Geen lange ritten want geen toiletten onderweg en geen mogelijkheid om iets te eten. Ik zal blij zijn als ik terug een volledig gebit heb en zomaar, heel gewoon, in een boterham of een broodje kan bijten zodat we onderweg op een bankje of desnoods in een berm kunnen picknicken.

De eerste tocht reden we in de zware mist via de Kustroute een stuk van de Frontroute 14-18. Ik was met een halflege batterij vertrokken en - u raadt het al - vroegtijdig moeten afhaken want met windkracht 5, wind op kop en zonder ondersteuning, dat lukt me echt niet meer. Gelukkig waren we nog maar tien kilometer van 'huis' en is mijn manlief de auto gaan halen om mij en mijn fiets thuis te brengen.


Tijdens onze fietstocht (met een omwegje) naar Veurne - onder een stralend blauwe hemel - hebben we even geflirt met de Franse grens. We zijn er niet over gereden, maar van enige controle in Bray-dunes was geen sprake.


We hadden van zoonlief ook een boodschappenlijstje meegekregen: "jullie zitten niet zo ver van Westvleteren ... als je zin hebt in een ritje met de auto mag je voor mij bij het winkeltje van de abdij trappist gaan halen." Zo gezegd zo gedaan, en het gaf ons de gelegenheid om met de auto een stuk van de Ypres Salient te rijden. We hadden gehoopt de route nog eens helemaal te kunnen rijden, maar als - zelfs in Tyne Cot - het bezoekerscentrum gesloten is en er nergens een toilet te vinden is, dan houdt het al snel op. Ik ga echt niet met mijn billen bloot daar in de vlakke polder! Toch nog even omgereden naar het Deutscher Soldatenfriedhof in Langemark (Studentenfriedhof). Deze eenvoudige begraafpaats met o.a. de kleine stenen kruisen en de beeldengroep van de vier treurende soldaten doet mij meer dan alle andere statige oorlogskerkhoven samen.


De kustlijn en het achterland tussen Nieuwpoort en De Panne is ons heel erg bevallen. De ligging temidden van de hoge duinen is daar niet vreemd aan. Leuk ook om door de straatjes te fietsen en je te vergapen aan de luxe villa's. Ook Gert Verhulst heeft er een optrekje (Witte Burg 11). Mocht hij thuis geweest zijn, hij had ons zeker op de koffie gevraagd. 😉

zondag 13 september 2020

We zijn er nog eens mee weg

Ons eerste weekend weg na mijn operatie is een feit. Onze huwelijksverjaardag, het mooie weer ... dan gaan wij niet thuis blijven.

We hadden het weekend vrijdag al in stijl ingezet met een uitgebreide lunch bij Vista in Willemstad. In Nederland wordt er wat losser omgegaan met het hele corona gedoe én we hadden al een paar keer eerder voortreffelijk gegeten bij Vista.

Een heel ontspannen lunch dus, op het mooie terras aan het water met uitzicht over het Hollands Diep en de jachthaven van Willemstad.

Lunch bij Vista

Ik heb dan ook meteen maar een kamer geboekt bij Van der Valk in Middelburg. Dat wij van Zeeland houden is geen geheim en vanuit Middelburg kunnen we gemakkelijk alle kanten uit. We hebben de fietsen bij, want ik mag 'op 't gemakske' wat fietsen met mijn trombosebeen.

Zo fijn om weer eens weg te zijn ...

Zeeland

zondag 26 juli 2020

Het huis en de tuinen van Claude Monet

 'Stel niet uit tot morgen, wat je vandaag kan doen', dat is een uitdrukking die ik heel hoog in het vaandel draag. Zeker nu!

En toch was het er nooit van gekomen om de Tuinen van Monet te bezoeken. Ze stonden nochtans al lang op mijn verlanglijstje.

De tuinen zijn kleiner dan ik had gedacht, maar zeker een bezoek waard. Er waren uiteraard ook wel gedeeltes afgesloten omdat het niet mogelijk was om daar 'éénrichtingsverkeer' toe te passen.

Een explosie van kleuren stond ons te wachten toen we het online aangekochte ticket op stipt het gereserveerde uur lieten scannen. Geen mooi getrimde borders hier, maar eerder prairie-achtig, veelal op kleur gesorteerd.

Le Jardin d'Eau is een mooie waterpartij met waterlelies en omzoomd door kleurige bloemen.

Le Jardin d'Eau

Le CLos Normand, de oprijlaan naar de woning die een boomgaard herbergt, een kruidentuin en lange rijen geurige lavendel en vlinderstruiken met honderden zoemende bijen en fladderende vlinders.

Le CLos Normand

In de grote woning uiteraard veel schilderijen, maar ook mooie meubelen en gebruiksvoorwerpen. Monet was duidelijk geen arme man ...

Ik hou het bij wat foto's.

zondag 19 juli 2020

Fietsen en zo

 Wat hebben we weer een paar dagen heerlijk gefietst in Nederland. Vorige week zondag waren we thuis vroeg vertrokken zodat we al om 10u in Almere waren. Koffie gedronken in het hotel en vertrokken voor een rondje Gooimeer. Een afwisselende fietstocht langs de oever van het meer, door mooie stadjes zoals Blaricum, Huizen en de vestingstad Naarden. En ook stukken door heel mooi bosgebied. Ritje van 49 km.

Rondje Gooimeer

Maandag stond er een rondje Loosdrechtse Plassen op het programma. Een stukje ervan (Loenen aan de Vecht) hadden we vorig jaar al eens gefietst maar het is er zo mooi dat we het geen probleem vonden om hier nog eens langs te fietsen. Zolang er water in de buurt is zijn wij gelukkig. En gebrek aan water is er daar niet. 73 km gefietst! Mijn langste rit ooit, zegt Strava.

Rondje Loosdrechtse Plassen

De geplande rit op dinsdag hebben we moeten schrappen want het weer liet ons helaas in de steek. Fietsen in de regen, daar heeft een salonfietser zoals ik geen zin in. Dus zochten we een plek waar het wat droger was, en dan bieden buienradar en webcams uitkomst.

Op naar Scheveningen! Het was er droog maar daar was dan ook alles mee gezegd. Volgens mij moet Scheveningen zowat het lelijkste strand van Nederland hebben. Eigenlijk hebben we weinig strand gezien want het zicht op strand en zee wordt volledig weggenomen door de strandtenten die bijna óp elkaar staan. Twintig jaar geleden was het hier al erg, nu is het Heel Erg. Nee, doe mij de Zeeuwse kust maar. Ook hier en daar een strandtent maar je ziet er wel nog overal de zee. Gelukkig is er een beetje kunst te bewonderen op de boulevard. Dat maakt het daar tenminste nog wat aantrekkelijk.

Scheveningen

Vrijdag hebben we de Beeldenroute in Lissewege nog eens gedaan. Duidelijk een corona editie. Veel minder kunstwerken en weinig dat me aansprak.

Beeldententoonstelling Lissewege

Maar we hadden de fietsen mee en hebben een fietstocht gemaakt in de omgeving, door de polders naar de zee. In Heist compleet lege strandbubbels gezien. Geen kat, echt geen kat!
Ter hoogte van Glacier de la Poste in Knokke klapte mijn achterband. Bij een e-bike niet zo eenvoudig zelf te herstellen en zeker niet als je geen gerief bij hebt. Gelukkig was er honderd meter verder een fietsenverhuur waar ze de klus vakkundig geklaard hebben. Terwijl genoten wij van een ijsje. Leuke dag gehad!

Fietstocht van Lissewege door de polder naar zee (46 km)

Gisteren was het dan eindelijk de afscheidsdienst van onze nonkel die in april is overleden aan Covid-19. Een afscheid zoals hij het zich gewenst had, met mooie teksten en mooie muziek tijdens de dienst. En een bourgondische koffietafel achteraf waarop bijna de voltallige familie aanwezig was. Fijn om de neven en de nichten nog eens terug te zien, alleen jammer dat het vrijwel altijd voor een onaangename gelegenheid is.
Such is life, zeker?

En natuurlijk was onze dag niet compleet zonder ... een fietstocht, jawel. Een toerke van 24 km had mijn metgezel gezegd. Het waren er uiteindelijk veertig. Afstanden schatten is niet zijn sterkste kant. En dat met zo'n warm weer!

zondag 12 juli 2020

Break 3

 Wij zijn nog eens naar de Noorderburen voor een paar dagen. Omdat het mooi weer is. En om even het hoofd vrij te maken van zorgen. Of tenminste toch proberen.

Ra ra, waar fietsen wij?