Vorige week zijn we er even tussenuit geknepen. We verbleven een week in een heerlijk appartement in Oostduinkerke-Koksijde. De eerste keer trouwens dat we iets huurden via Airbnb.
We gingen vroeger met thuis wel eens op gezinsvakantie naar Koksijde (in Reigersnest) en ik herinnerde het me als een heel aangename badplaats, midden tussen de hoge duinen.
We gaan niet zo vaak naar de Belgische kust maar omdat Nederland nu geen optie was, hadden we geen andere keuze, en het was eens iets anders dan Knokke of De Haan.
Op twee halve dagen mist na hadden we prachtig zonnig weer, maar ook wel een harde noordoostenwind waar we tijdens onze fietstochten tegen moesten opboksen. En warm was het ook al niet, met gemiddeld een graad of twaalf (gevoelstemperatuur een pak lager!). Maar ik klaag niet. De zonnige namiddagen op ons zuidgericht terras én de andere omgeving hebben toch wel deugd gedaan.
Helaas was het echte vakantiegevoel wel helemaal zoek. Ten eerste moest je in alle kustplaatsen een mondmasker dragen op de dijk en in de winkelstraten. Eerlijk gezegd hebben we ons daar niet altijd aan gehouden. Beetje belachelijk als er geen andere fietsers of wandelaars in de buurt zijn. Het was namelijk extreem rustig aan zee en na een week hadden we het ook wel gezien daar. Van mij mag er een beetje meer ambiance zijn.
Ten tweede was er nu natuurlijk niets open. Dat wisten we, maar vakantie ... dat is voor ons toch synoniem met terrasjes doen en lekker uit eten gaan. Daarom hadden we ook voor de kust gekozen. Uit ervaring weet ik dat er aan de kust talloze mogelijkheden zijn om lekkere maaltijden af te halen bij traiteurs en restaurants. Want koken op vakantie? Daar begin ik niet aan.
En we hebben ook lekker gegeten! Maar wel in ons eigen appartement en dat vinden wij niet gezellig. Dat gaan we dus ook niet meer doen. We wachten wel tot alles terug open is voor we nog eens een paar dagen weg gaan.
We hebben wel fijn gefietst, want dat was de bedoeling van deze vakantieweek. Geen lange ritten want geen toiletten onderweg en geen mogelijkheid om iets te eten. Ik zal blij zijn als ik terug een volledig gebit heb en zomaar, heel gewoon, in een boterham of een broodje kan bijten zodat we onderweg op een bankje of desnoods in een berm kunnen picknicken.
De eerste tocht reden we in de zware mist via de Kustroute een stuk van de Frontroute 14-18. Ik was met een halflege batterij vertrokken en - u raadt het al - vroegtijdig moeten afhaken want met windkracht 5, wind op kop en zonder ondersteuning, dat lukt me echt niet meer. Gelukkig waren we nog maar tien kilometer van 'huis' en is mijn manlief de auto gaan halen om mij en mijn fiets thuis te brengen.
Tijdens onze fietstocht (met een omwegje) naar Veurne - onder een stralend blauwe hemel - hebben we even geflirt met de Franse grens. We zijn er niet over gereden, maar van enige controle in Bray-dunes was geen sprake.
We hadden van zoonlief ook een boodschappenlijstje meegekregen: "jullie zitten niet zo ver van Westvleteren ... als je zin hebt in een ritje met de auto mag je voor mij bij het winkeltje van de abdij trappist gaan halen." Zo gezegd zo gedaan, en het gaf ons de gelegenheid om met de auto een stuk van de Ypres Salient te rijden. We hadden gehoopt de route nog eens helemaal te kunnen rijden, maar als - zelfs in Tyne Cot - het bezoekerscentrum gesloten is en er nergens een toilet te vinden is, dan houdt het al snel op. Ik ga echt niet met mijn billen bloot daar in de vlakke polder! Toch nog even omgereden naar het Deutscher Soldatenfriedhof in Langemark (Studentenfriedhof). Deze eenvoudige begraafpaats met o.a. de kleine stenen kruisen en de beeldengroep van de vier treurende soldaten doet mij meer dan alle andere statige oorlogskerkhoven samen.
De kustlijn en het achterland tussen Nieuwpoort en De Panne is ons heel erg bevallen. De ligging temidden van de hoge duinen is daar niet vreemd aan. Leuk ook om door de straatjes te fietsen en je te vergapen aan de luxe villa's. Ook Gert Verhulst heeft er een optrekje (Witte Burg 11). Mocht hij thuis geweest zijn, hij had ons zeker op de koffie gevraagd. 😉
