Zo blauw als de lucht op maandag en dinsdag was, zo grijs was ze woensdag. Maar het was wel een fijne wandeltemperatuur.
Ik heb eerder al iets geschreven over het mooie wandelpad langs de zee. Daar hebben we dinsdagmiddag een ander stukje van gewandeld: niet naast de zee deze keer maar door de duinen van Artola.
Foto’s? Natuurlijk!
Dinsdag was het een mooie zonnige dag. Het weer is al de hele maand een beetje hit & miss. Zonnige dagen worden afgewisseld met dagen met sluierbewolking. De enige constante is de temperatuur: extreem warm voor de tijd van het jaar.
Maar maandag was het dus een mooie dag, ideaal voor een uitstap naar een mooi wit stadje: Nerja. Nerja ligt aan de zee, ten oosten van Málaga, een dik uur rijden van onze verblijfplaats. Het stadje heeft mooie stranden, maar daar gingen we niet voor.
De bekendste plek in Nerja is wellicht het Balcón de Europa van waar je een prachtig zicht hebt over de zee.
Ik hou het bij wat beelden want er valt voor de rest niet veel over te vertellen.
Toen we in Nerja uitgewandeld waren, wilden we nog naar Frigiliana. Dat ligt vlakbij en is wellicht het meest bekende en ook het meest fotogenieke witte dorp van Andalusië. Het is hoog in de heuvels gelegen en het oude centrum is alleen bereikbaar te voet, via ontelbare trappen. We hebben heel even een poging gedaan, maar met 32 graden was het voor mij echt veel te warm om die hindernissen te nemen. We hebben het dorp eerder al een paar keer bezocht. Deze keer blijft het bij een foto van op afstand.
Na twee jaar corona en géén feria gingen de inwoners van San Pedro de Alcántara en wijde omtrek weer helemaal los tussen 18 en 23 oktober.
Wij hebben de laatste feria voor corona ook meegemaakt, in oktober 2019, en toen leek het toch allemaal nog net iets uitbundiger dan nu.
We hebben eerst het desfile de feria ecuestre y coches de caballos (paarden- en koetsendéfilé) aanschouwd. Het parcours lag vast, maar het is toch weer niet helemaal gevolgd. Typisch Spaans? Gelukkig stonden we op een strategische plaats zodat we er niets van hebben moeten missen.
Nadien zijn we naar het recinto ferial (festivalterrein) gereden om daar de dames in hun mooie jurken te gaan aanschouwen. We zijn niet lang gebleven want wat een lawaai! Twintig tenten, twintig keer andere muziek. Slecht voor onze oren!!
