Terug van weggeweest
Daar ben ik weer ... hoewel, ik zat nog op het vliegtuig toen ik dit typte. Op die manier gaat de tijd toch wat sneller. Al was het kort na het opstijgen nog helder genoeg om te genieten van de mooie Spaanse kustlijn.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen, het was een vakantie met hindernissen.
Het begon al bij aankomst op de luchthaven van Alicante toen ik de contactpersoon van de door ons gehuurde woning wilde bellen. Een Spaanse stem wist mij te vertellen dat het nummer niet bestond. En van de Belgische eigenares van de woning had ik alleen een emailadres. Mijn eerste gedacht was 'we zijn in de val gelopen, er is helemaal geen woning'. Paniek alom! Bij mij dan. Mijn echtgenoot blijft altijd ijzig kalm. Om helemaal gek van te worden!
Toen ik weer een beetje helder kon denken bedacht ik me dat de dame in kwestie misschien wel een Facebook account had. En dat had ze, maar buiten een enkele foto van de Spaanse villa verder geen gegevens behalve dat ze in Mechelen woont. 1207 leverde slechts één persoon (een man) op met dezelfde naam in Mechelen. Ik dan toch maar de stoute schoenen aangetrokken, het nummer gebeld en gevraagd of hij mevrouw I.C. kende. Dat was zo, het was zijn dochter. De situatie uitgelegd en na lang aandringen haar GSM nummer gekregen. Oef! Eerste hindernis genomen. Ik begrijp de man wel. Ik zou ook niet aan de eerste de beste vreemde een telefoonnummer geven. Enfin, uiteindelijk de dame te pakken gekregen. Ze begreep er niks van want 'het nummer staat toch op de infomail die ik u heb doorgestuurd, samen met de code van de poort en van de locker waar de reservesleutel in zit'. Nee hoor, niks ontvangen en het nummer dat ik heb is wel degelijk onbestaand! Bon, zij heeft dan de contactpersoon gebeld dat we onderweg waren. So far, so good.
's Avonds zoeken we in de infomap de code van de WiFi. Niet te vinden. Ik stuur haar de volgende dag een berichtje om de code te vragen. Weer komt ze uit de lucht gevallen. 'Maar dat stond toch allemaal in die mail!!!' Kan je mij de mail eens sturen die je laatst hebt ontvangen'. Ik heb er maar één ontvangen, met een contract, en haar deze doorgestuurd. Een uur later een mail van haar, met veel verontschuldigingen, dat ze 'vergeten' was de mail met alle nodige info door te sturen. Ik had daar niet bij stilgestaan en was er van uit gegaan dat we die info ter plaatse van de contactpersoon zouden krijgen, zoals dat normaal gaat. Zonder voldoende info vertrekken ... het zal me geen tweede keer overkomen, dat weet ik wel zeker.
Dag twee 's avonds willen we de gaskachel aansteken want in maart kan je 's avonds wel een vuurtje gebruiken, ook in Spanje. De fles butaan is nog vol maar warmte geeft de kachel niet. Dan de airco maar op de verwarmingsstand gezet, en nog maar eens een bericht gestuurd dat de kachel het niet doet. OK, contactpersoon zal voor een nieuwe kachel zorgen. Maar de volgende dag is een zondag en op zondag zijn er geen winkels open. Op maandag 19 maart helaas ook niet want dan is het het feest van Sant Josep. Dinsdag hadden we dan eindelijk een nieuwe kachel.
Zondag erop deed de WiFi het niet meer en aangezien we internet TV hadden, ook de TV niet. Weer maar een berichtje gestuurd, wat moet ik anders? De avonden zijn te koud om een terrasje te doen, de meeste restaurants hebben zelfs geen verwarming, dus zitten we liever thuis en aangezien we overdag veel zitten te lezen kijken we 's avonds graag wat TV. Het heeft dan tot woensdag geduurd voor er een technieker langs kwam om de boel te herstellen. We hebben ons overigens wel gered door te tetheren en via de laptop/tablet wat TV te kijken.
En de laatste hindernis, dat was er eentje waar niemand iets aan kon verhelpen: het weer dat maar zo-zo was. Vooral de eerste week was het soms bibberen met zo'n graad of 12 overdag en windkracht 6. Lange broek, trui en donsjas in plaats van short en topje. De tweede week was het beter en hadden we een paar dagen van om en bij de 23 graden, maar standvastig weer was het niet en zeker niet te vergelijken met het weer in maart van vorig jaar. Maar altijd nog beter dan het Belgische weer heb ik me laten vertellen. En we hebben ons zeker niet verveeld. Echtgenoot heeft veel gefietst en samen hebben we weer wat plekken bezocht waar we nog niet eerder geweest waren, en ook lievelingsplekjes opnieuw een bezoek gebracht. En natuurlijk hebben we genoten van onze (veel te grote) villa met zonnig terras en privé zwembad. In oktober mogen we nog eens, maar dan wat langer ... en in een villa van een andere eigenaar waarvan ik alle info al ontvangen heb.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen, het was een vakantie met hindernissen.
Het begon al bij aankomst op de luchthaven van Alicante toen ik de contactpersoon van de door ons gehuurde woning wilde bellen. Een Spaanse stem wist mij te vertellen dat het nummer niet bestond. En van de Belgische eigenares van de woning had ik alleen een emailadres. Mijn eerste gedacht was 'we zijn in de val gelopen, er is helemaal geen woning'. Paniek alom! Bij mij dan. Mijn echtgenoot blijft altijd ijzig kalm. Om helemaal gek van te worden!
Toen ik weer een beetje helder kon denken bedacht ik me dat de dame in kwestie misschien wel een Facebook account had. En dat had ze, maar buiten een enkele foto van de Spaanse villa verder geen gegevens behalve dat ze in Mechelen woont. 1207 leverde slechts één persoon (een man) op met dezelfde naam in Mechelen. Ik dan toch maar de stoute schoenen aangetrokken, het nummer gebeld en gevraagd of hij mevrouw I.C. kende. Dat was zo, het was zijn dochter. De situatie uitgelegd en na lang aandringen haar GSM nummer gekregen. Oef! Eerste hindernis genomen. Ik begrijp de man wel. Ik zou ook niet aan de eerste de beste vreemde een telefoonnummer geven. Enfin, uiteindelijk de dame te pakken gekregen. Ze begreep er niks van want 'het nummer staat toch op de infomail die ik u heb doorgestuurd, samen met de code van de poort en van de locker waar de reservesleutel in zit'. Nee hoor, niks ontvangen en het nummer dat ik heb is wel degelijk onbestaand! Bon, zij heeft dan de contactpersoon gebeld dat we onderweg waren. So far, so good.
's Avonds zoeken we in de infomap de code van de WiFi. Niet te vinden. Ik stuur haar de volgende dag een berichtje om de code te vragen. Weer komt ze uit de lucht gevallen. 'Maar dat stond toch allemaal in die mail!!!' Kan je mij de mail eens sturen die je laatst hebt ontvangen'. Ik heb er maar één ontvangen, met een contract, en haar deze doorgestuurd. Een uur later een mail van haar, met veel verontschuldigingen, dat ze 'vergeten' was de mail met alle nodige info door te sturen. Ik had daar niet bij stilgestaan en was er van uit gegaan dat we die info ter plaatse van de contactpersoon zouden krijgen, zoals dat normaal gaat. Zonder voldoende info vertrekken ... het zal me geen tweede keer overkomen, dat weet ik wel zeker.
Dag twee 's avonds willen we de gaskachel aansteken want in maart kan je 's avonds wel een vuurtje gebruiken, ook in Spanje. De fles butaan is nog vol maar warmte geeft de kachel niet. Dan de airco maar op de verwarmingsstand gezet, en nog maar eens een bericht gestuurd dat de kachel het niet doet. OK, contactpersoon zal voor een nieuwe kachel zorgen. Maar de volgende dag is een zondag en op zondag zijn er geen winkels open. Op maandag 19 maart helaas ook niet want dan is het het feest van Sant Josep. Dinsdag hadden we dan eindelijk een nieuwe kachel.
Zondag erop deed de WiFi het niet meer en aangezien we internet TV hadden, ook de TV niet. Weer maar een berichtje gestuurd, wat moet ik anders? De avonden zijn te koud om een terrasje te doen, de meeste restaurants hebben zelfs geen verwarming, dus zitten we liever thuis en aangezien we overdag veel zitten te lezen kijken we 's avonds graag wat TV. Het heeft dan tot woensdag geduurd voor er een technieker langs kwam om de boel te herstellen. We hebben ons overigens wel gered door te tetheren en via de laptop/tablet wat TV te kijken.
En de laatste hindernis, dat was er eentje waar niemand iets aan kon verhelpen: het weer dat maar zo-zo was. Vooral de eerste week was het soms bibberen met zo'n graad of 12 overdag en windkracht 6. Lange broek, trui en donsjas in plaats van short en topje. De tweede week was het beter en hadden we een paar dagen van om en bij de 23 graden, maar standvastig weer was het niet en zeker niet te vergelijken met het weer in maart van vorig jaar. Maar altijd nog beter dan het Belgische weer heb ik me laten vertellen. En we hebben ons zeker niet verveeld. Echtgenoot heeft veel gefietst en samen hebben we weer wat plekken bezocht waar we nog niet eerder geweest waren, en ook lievelingsplekjes opnieuw een bezoek gebracht. En natuurlijk hebben we genoten van onze (veel te grote) villa met zonnig terras en privé zwembad. In oktober mogen we nog eens, maar dan wat langer ... en in een villa van een andere eigenaar waarvan ik alle info al ontvangen heb.
